کمیته ثبت پرندگان ایران Iran Bird Records Committee

جمع آوری، ساماندهی و انتشار ثبت گونه های جدید و پرندگان کمیاب ایران To collate, ratify and publish bird records on Iranian rarities

کمیته ثبت پرندگان ایران Iran Bird Records Committee

جمع آوری، ساماندهی و انتشار ثبت گونه های جدید و پرندگان کمیاب ایران To collate, ratify and publish bird records on Iranian rarities

طبقه بندی موضوعی

وضعیت باقرقره راه راه عربی در ایران

سه شنبه, ۸ بهمن ۱۳۹۸، ۰۸:۲۹ ق.ظ

وضعیت باقرقره راه راه عربی در ایران

Status of Arabian (Close-barred) Lichtenstein’s Sandgrouse in Iran

Pterocles lichtensteinii arabicus Neumann, 1909

 

آرایه بندی (تاکسونومی)

زارودنی (Zarudny 1911)، فرم واقع در ایران را Pterocles lichtensteinii arabicus لیست کرد اما بر اساس واری (Vaurie 1965) arabicus نژاد معتبری نیست. اگر چنین باشد، تنها فرم نمادین Pterocles lichtensteinii lichtensteinii در ایران حضور دارد. اِرارد و اچکوپار (Érard & Etchécopar 1970) و هیو و اچکوپار (Hüe & Etchécopar 1970) به طور مشابه arabicus را نپذیرفتند و فرمی که در ایران حضور دارد را زیرگونه نمادین lichtensteinii می­دانند. تاکسون arabicus کاملا شبیه یک زیرگونه از گونه باقرقره رنگین P. indicus است که در پاکستان می­باشد و بنابر این توسط برخی از صاحب­نظران این چنین پذیرفته شده است، اما برخی دیگر آن را یک گونه تک سنخی، یعنی Close-barred Sandgrouse می­دانند که حوزه پراکنش آن در شرق و شمال افغانستان است. علی و ریپلی (Ali & Ripley 1968)، اگرچه آگاه بودند که هیچ یک از این عقاید محکم نبودند، ولی باز هم انتخاب قبلی خود را لیست کردند (یعنی وابسته دانستن فرم arabicus به گونه P. indicus)، چون این اصلاح در زمان چاپ نهایی در نظر گرفته نشده بود. واری در سال 1965 هنوز نشنیده بود که arabicus یکی از زیرگونه­های P. lichtensteinii است، به همین دلیل است که چرا او این نظر را داشت که arabicus یک زیرگونه معتبر نیست که در آن، این نام قبلا در P. indicus استفاده شده بود. آی.او.سی. arabicus را بر اساس دیکینسون و رمسن (Dickinson & Remsen 2013) یک زیرگونه معتبر از P. lichtensteinii می­داند. دو جوانا و کِروان (De Juana & Kirwan 2016) نیز این فرم را پذیرفتند و چک لیست­های کورنل/کلمنتس باور دارند که این فرم به اندازه کافی متمایز است تا بتوان خود آن را یک گروه زیرگونه­ای در نظر گرفت.

 

نامگذاری

نام فارسی بر اساس نام علمی برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

جنوب شبه جزیره عربستان از طریق جنوب ایران و افغانستان تا پاکستان

 

وضعیت و جمعیت در ایران

بر اساس نظر واری (Vaurie 1965)، به تعداد کم در زمستان­ها در خوزستان حضور می­یابد اما رکوردی از جنوب غرب ایران حداقل از دهه 1960 موجود نیست.

 

Taxonomic notes

Zarudny (1911) listed the form occurring in Iran as Pterocles lichtensteinii arabicus Neumann, 1909, but according to Vaurie (1965) arabicus is not a valid race. If so, only the nominate form Pterocles lichtensteinii lichtensteinii Temminck, 1825 occurs in Iran. Érard & Etchécopar (1970) and Hüe & Etchécopar (1970) similarly did not recognise arabicus and listed the form occurring in Iran as nominate lichtensteinii. The taxon arabicus quite closely resembles a subspecies of the extralimital Painted Sandgrouse P. indicus of Pakistan and so was treated by some authorities as such, but by others as a separate monotypic species, Close-barred Sandgrouse: as such it occupied a range within east and north Afghanistan. Ali & Ripley (1968), though aware that neither option was well-supported, still listed it as the former option because the correction was overlooked in the proofs of their book. Vaurie in 1965 had not yet heard of arabicus being proven as a subspecies of P. lichtensteinii, which is why he took the stance that it was not a valid subspecies (also on priority grounds) in that the name was already used in P. indicus. IOC recognize arabicus as a valid subspecies of P. lichtensteinii, based on Dickinson & Remsen (2013). De Juana & Kirwan (2016) also recognise this form and the Cornell/Clements checklist considers it distinct enough to justify its own subspecies group.

 

Global range

Southern Arabian Peninsula through southern Iran and Afghanistan to Pakistan

 

Status in Iran

According to Vaurie (1965), said to occur in small numbers in winter in Khuzestan, but there have been no records from southwestern Iran since at least the 1960s.

 

Museum specimens

There is one specimen from Bergen Rud near Bahu Kalat in NHMTashkent, and two from between Takht-e Malek and Kheyr-Abad, all in southeastern Baluchestan; these are considered to be of the form arabicus.

 

References

Érard & Etchécopar 1970- p 52,

Hüe & Etchécopar 1970- p 376,

Vaurie 1965- p 528,

Zarudny 1911- p 205

-----

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۸/۱۱/۰۸
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی