کمیته ثبت پرندگان ایران Iran Bird Records Committee

جمع آوری، ساماندهی و انتشار ثبت گونه های جدید و پرندگان کمیاب ایران To collate, ratify and publish bird records on Iranian rarities

کمیته ثبت پرندگان ایران Iran Bird Records Committee

جمع آوری، ساماندهی و انتشار ثبت گونه های جدید و پرندگان کمیاب ایران To collate, ratify and publish bird records on Iranian rarities

طبقه بندی موضوعی

۲۱۵ مطلب با موضوع «Status of subspecies» ثبت شده است

وضعیت کوکوی سیاه آسیایی در ایران

Status of Asian [Black] Koel in Iran

Eudynamys scolopaceus scolopaceus (Linnaeus, 1758)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه به نام عمومی این گونه و زیرگونه نمادین آن اشاره دارد. نام فارسی این گونه در زبانهای فارسی و چینی کوکوی سیاه است.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

نپال، پاکستان، هند، سریلانکا، مجمع الجزایر لاکادیو و مالدیو

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. چهار فرم دیگر در مناطق دورتر در شرق آسیا حضور می­یابند.

وضعیت نامشخص؛ تنها رکوردهای پیش از سال 2007 مربوط به یک فرد نزدیک چابهار در ژانویه 1975 و یک فرد در جنگل­های حرا [لافت، شمال قشم] در هرمزگان در 25 فوریه 1976 است (Scott 2008). در سال­های اخیر چندین رکورد از جنوب بلوچستان و هرمزگان موجود است و احتمال دارد که این گونه مقیم کمیاب نواحی جنوب شرقی کشور باشد.

 

Global range

Nepal, Pakistan, India, Sri Lanka, Laccadives and Maldives

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Four other forms occur much further east in Asia.

Status uncertain; the only records prior to 2007 were of single birds at Chahbahar, Baluchestan, on 29 January 1975, and in Hara, Hormozgan, on 25 February 1976 (Scott 2008), but there have been several records in southern Baluchestan and Hormozgan in recent years, and it is possible that the species is a rare resident in the southeast.

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Not available.

-----

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ بهمن ۹۸ ، ۱۰:۳۹
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت کوکوی ابلق {زاغی} در ایران

Status of [Magpie (Hemprich’s)] Jacobin Cuckoo in Iran

Clamator jacobinus pica (Hemprich & Ehrenberg, 1833)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه به زاغی و رفتار جوجه آوری انگلی این گونه در لانه آن ارجاع می شود.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

جوجه آوری در آفریقا در جنوب صحرای آفریقا و از شمال غرب هند تا نپال و برمه؛

غیر جوجه آوری در آفریقا در جنوب نامیبیا و بوتسوانا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

پرندگانی که به صورت سرگردان در جنوب شرق ایران هستند، احتمالا از جمعیت جوجه­آور C. j. pica در شمال غرب هند هستند که از اقیانوس هند مهاجرت کرده تا زمستان را در آفریقا سپری نمایند. واری (Vaurie 1965) زیرگونه serratus را به عنوان فرمی که در بلوچستان ایران حضور می­یابد فهرست نمود اما او زیرگونه pica را مترادف با serratus دانسته است.

به صورت سرگردان در جنوب شرق ایران؛ دو نمونه توسط زارودنی از بمپور بلوچستان در سال 1898 میلادی جمع­آوری شد (Zarudny 1901) و رکوردهایی از مشاهده دو فرد نزدیک میناب در 28 آوریل 2004 و یک فرد از جزیره کیش در اکتبر 2009 موجود است (Khaleghizadeh et al. 2011).

 

Global range

Breeding in [Africa south of the Sahara and from northwest India to Nepal and Burma];

Non-breeding in [Africa south to Namibia and Botswana]

 

Status in Iran

Birds occurring as vagrants in southeastern Iran presumably originate from the population of C. j. pica breeding in northwestern India and migrating across the Indian Ocean to spend the boreal winter in Africa. Vaurie (1965) listed C. j. serratus (Sparrman, 1786) as the form occuring in Persian Baluchestan, but he considered pica to be a synonym of serratus.

Vagrant to southeastern Iran; two birds were collected in the Bampur basin, Baluchestan, in 1898 (Zarudny 1901), and there have been sight records of two birds near Minab, Hormozgan, on 28 April 2004 and one on Kish Island, Hormozgan, in October 2009 (Khaleghizadeh et al. 2011).

 

Museum specimens

One male collected on Rud-e Kiagur near Bazman (in AMNH), another taken on Rud-e Bampur near Bampur (in ZISP), both in July 1898 (Zarudny 1901).

 

References

Hüe & Etchécopar 1970- p 398,

Roselaar & Aliabadian 2009,

Vaurie 1965- p 576

-----

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ بهمن ۹۸ ، ۱۰:۳۱
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت قمری دم دراز آفریقایی در ایران

Status of African (Namaqua) Dove in Iran

Oena capensis capensis (Linnaeus, 1766)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه گستره پراکنش آن برگزیده شد.

ناما نام یک قوم در آفریقا و ناماکوا، نام منطقه و یک پارک ملی در آفریقای جنوبی است.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

آفریقا از جنوب صحرای آفریقا، جزیره سوقطرا (یمن) و شبه جزیره عربستان

 

وضعیت و جمعیت در ایران

با احتمال زیادی تنها این فرم در ایران حضور می­یابد. فرم دیگر (aliena) در ماداگاسکار حضور دارد.

سرگردان؛ نخستین رکوردها در سال 2007 و متعلق به یک نر از کرج در 9 می و یک فرد نر از منطقه حفاظت شده مند در بوشهر در 8 سپتامبر بوده است (Khaleghizadeh et al. 2011). ]این گونه در حال افزایش گستره جوجه­آوری خود به سمت شمال و شرق است.[

 

Global range

Africa south of the Sahara, Socotra Island, Arabia

 

Status in Iran

The form most likely to be concerned is the nominate. Another form, aliena, occurs in Madagascar.

Vagrant; first recorded in Iran as recently as 2007, when single males were seen at Karadj, Tehran Province, on 9 May and in Mond Protected Area, Bushehr, on 8 September (Khaleghizadeh et al. 2011). [Expanding its breeding distribution northwards and eastwards.]

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Not available.

-----

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ بهمن ۹۸ ، ۱۰:۰۰
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت یاکریم سرخ هندی در ایران

Status of Indian Red Collared Dove in Iran

Streptopelia tranquebarica tranquebarica (Hermann, 1804)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

پراکنش جهانی زیرگونه های یاکریم سرخ اصلاح شده است. بر این اساس پراکنش فعلی زیرگونه یاکریم سرخ هندی پاکستان، شبه جزیره هند و غرب نپال است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

این تاکسون به صورت سرگردان در عمان و امارات متحده دیده شده و همین فرم با احتمال زیاد در ایران نیز دیده می­شود. فرم دیگر (humilis) در نپال و هند حضور دارد.

سرگردان؛ اولین رکورد در ایران متعلق به مشاهده دو فرد در چابهار در 29 ژانویه 1975 بوده است (Scott 2008). رکورد بعدی مربوط به مشاهده دو فرد در باغی در تهران در 8 مارس 2000 است. احتمالا در هر دو مورد، پرندگان مشاهده شده فراری از قفس بوده­اند (Khaleghizadeh et al. 2011).

 

Global range

Current range of this subspecies is revised. According it occurs in Pakistan, peninsular India and western Nepal.

 

Status in Iran

The taxon tranquebarica has occurred as a vagrant to Oman and UAE (M.J. Blair, ORL, Oman Bird List 7), and this is the form most likely to be concerned in Iran. Another form, humilis, occurs in Nepal and India.

Vagrant; The first record for Iran was of two birds in Chahbahar, Baluchestan, on 29 January 1975 (Scott 2008). The only record since then has been of two birds in a garden in Tehran on 8 March 2000 and, in all probability, these were birds that had escaped from captivity (Khaleghizadeh et al. 2011).

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Hüe & Etchécopar 1970- p 390,

Vaurie 1965- p 552

-----

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ بهمن ۹۸ ، ۰۹:۴۷
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت یاکریم اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Collared Dove in Iran

Streptopelia decaocto decaocto (Frivaldszky, 1838)

Syn: Streptopelia decaocto zarudnyi Serebrovskii, 1928

Type locality: Synonym S. d. zarudnyi from Hussein-Abad, Sistan [‘smaller than the nominate’]

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

اروپا تا غرب چین و کره

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم­های دیگر از برمه تا شرق چین حضور می­یابند.

جوجه­آور معمول در نواحی مرکزی، جنوب و شرق ایران است و عموما به مزارع اطراف شهرها و روستاها وابسته است. عمدتا مهاجر تابستانه محسوب می شود.

در نواحی تهران، خوزستان، برخی نواحی ساحلی در جنوب تمام سال دیده می­شود.

 

Global range

Europe to western China and Korea

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Another form occurs from Burma to eastern China.

Common breeding bird in central, southern and eastern Iran typically associated with cultivation around towns and villages; mainly a summer visitor,

Present year round in Tehran area, Khuzestan and locally along south coast

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, BMNH, BNHS, FMNH, MNHN, NHMTashknet, UMMZ and ZISP.

 

References

Érard & Etchécopar 1970- p 54,

Hüe & Etchécopar 1970- p 389,

Paludan 1938- p 633,

Roselaar 1995,

Serebrovskii 1928- p 326,

Vaurie 1961f- p 5,

Vaurie 1965- p 550

-----

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ بهمن ۹۸ ، ۰۹:۲۵
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت قمری خاوری حنایی در ایران

Status of Rufous Turtle Dove in Iran

Streptopelia orientalis meena (Sykes, 1832)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه براساس نام انگلیسی و رنگ آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

جوجه آوری از جنوب غرب سیبری تا ایران و هیمالیا؛

غیر جوجه آوری در هند و سریلانکا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

یک نر از دسته­ای شامل ده­ها پرنده در آوریل 1898 نزدیک فرمان­آباد خراسان جمع­آوری شد (Zarudny 1901). رکورد تایید شده دیگر در دهه 1970 میلادی بوده که یک فرد از این پرنده پنج بار در شرق ایران در اواخر سپتامبر و اکتبر ثبت شد (Scott 2008). پنج فرم دیگر در مناطق شرقی آسیا حضور یافته و ظاهر شدن آن­ها در ایران بسیار نامحتمل است.

سرگردان یا مهاجر عبوری کمیاب؛ در سمنان، خراسان رضوی، هرمزگان و بلوچستان ثبت شده است. آخرین رکورد مربوط به مشاهده یک فرد در هرمک نزدیک زاهدان در 24 اکتبر 1975 است (Scott 2008).

 

Global range

Breeding from southwestern Siberia to Iran and the Himalayas;

[Non-breeding in] India and Sri Lanka

 

Status in Iran

A male was collected from a flock of ten birds in April 1898 near Farman-Abad, Khorasan (Zarudny 1901), The only other confirmed records were in the 1970s when single birds were recorded on five occasions in late September and October in eastern Iran (Scott 2008). Five other forms occur much further east in Asia and are very unlikely to appear in Iran.

Vagrant or rare passage migrant, recorded in Semnan, Khorasan-e Razavi, Hormozgan and Baluchestan. The last record was of a bird at Hormak, near Zahedan, Baluchestan, on 24 October 1975 (Scott 2008).

 

Museum specimens

The present whereabouts of Zarudny's specimen is unknown.

 

References

Hüe & Etchécopar 1970- p 387,

Porter & Aspinall 2010,

Schüz 1959- p 82,

Vaurie 1965- p 556,

Zarudny 1901

 

-----

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ بهمن ۹۸ ، ۰۹:۱۸
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت کبوتر کوهپایه اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Stock Dove in Iran

Columba oenas oenas Linnaeus, 1758

Syn: Columba oenas hyrcana Zarudny & Bil’kevich, 1913

Type locality: of C. o. hyrcana Zarudny & Bilkevitch, 1913 from Ziarat near Astarabad, 13 km south of Gorgan

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

غرب اروپا و شمال غرب آفریقا تا شمال قزاقستان، جنوب غرب سیبری و شمال ایران

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم دیگر (yarkandensis) در جنوب شرق قزاقستان و ازبکستان تا غرب چین حضور دارد.

جوجه­آور به نسبت معمول در جنگل­های جنوب خزر، شمال آذربایجان و منتهی الیه غرب زاگرس؛ مهاجر زمستانه معمول در شمال ایران که گاهی در مناطق جنوبی­تر مانند خوزستان، مرکز فارس و سیستان هم مشاهده شده است.

 

Global range

Western Europe and northwestern Africa to northern Kazakhstan, southwestern Siberia and northern Iran

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. The only other form yarkandensis occurs from southeastern Kazakhstan and Uzbekistan to western China.

Fairly common breeding bird in forests of south Caspian region, northern Azarbaijan and extreme western Zagros, and common winter visitor to northern Iran, occurring south occasionally to Khuzestan, central Fars and Sistan.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, BMNH, FMNH, NHMTashkent and SMNS.

 

References

Dementyev 1948- p 179,

Érard & Etchécopar 1970- p 53,

Hüe & Etchécopar 1970- p 379,

Paludan 1940- p 51,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 81,

Stresemann 1928- p 406,

Vaurie 1965- p 541,

Zarudny [Zarudnyj] & Bil’kevich 1913b- p 120

-----

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ بهمن ۹۸ ، ۰۹:۱۰
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت کاکایی اقیانوسی دم دراز اسکاندیناوی در ایران

Status of Scandinavian Long-tailed Skua in Iran

Stercorarius longicaudus longicaudus Vieillot, 1819

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

شمال اسکاندیناوی و شمال روسیه

 

وضعیت و جمعیت در ایران

فرم longicaudus با احتمال زیادی در ایران دیده می­شود. فرم دیگر (pallescens) در شرق سیبری تا منطقه قطبی در شمال آمریکا و نیز ناحیه گرین­لند حضور می­یابد.

سرگردان؛ تنها رکورد تایید شده مربوط به مشاهده 9 فرد از این گونه در بندر انزلی در 29 آوریل 1970 است (Scott 2008).

 

Global range

Northern Scandinavia and northern Russia

 

Status in Iran

The form most likely to be concerned is the nominate. Another form, pallescens Løppenthin, 1932, occurs from eastern Siberia to arctic North America and Greenland.

Vagrant; the only confirmed record is of a party of nine flying north over Bandar Anzali, Gilan, on 29 April 1970 (Scott 2008).

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Not available.

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ بهمن ۹۸ ، ۱۱:۲۵
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت کاکایی اقیانوسی قهوه ای قطب جنوب در ایران

Status of Antactic Brown Skua in Iran

Stercorarius antarcticus lonnbergi (Mathews, 1912)

 

توضیحات تاکسونومی

این پرنده در گذشته زیرگونه­ای از اسکوای بزرگ (Catharacta skua) محسوب می­شد. امروزه نام اسکوای بزرگ تنها محدود به اسکوای بزرگ قهوه­ای می­باشد که در جزایر و سواحل شمال غرب اروپا جوجه­آوری دارد و در زمستان در جنوب اقیانوس اطلس تا مدار راس سرطان، گاه تا غرب و مرکز مدیترانه حضور می­یابد. اسکوای قهوه­ای بزرگ که گاه در شمال اقیانوس هند و نیز به صورت سرگردان در ایران حضور می­یابد، به نظر اسکوای قهوه­ای (S. antarcticus) می­باشد (Porter & Aspinall 2010).

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

شبه جزیره قطب جنوب و جزایر اطراف قطب جنوب

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل­تر است (Scott & Adhami 2006, Scott 2008). دو فرم دیگر در جنوب اقیانوس اطلس حضور می­یابند.

سرگردان؛ سه رکورد موجود است: یک پرنده بین جزایر تنب و سیری در 18 ژوئن 1965، یک فرد در خارج از آب­های قشم در 27 آوریل 1967 و یک فرد از این گونه در آب­های جزیره خارک در 2 آگوست 1973 (Scott 2008).

 

Taxonomic notes

S. antarcticus was formerly considered to be a subspecies of the Great Skua Catharacta skua. The name Great Skua Stercorarius skua Brünnich, 1764 is now restricted to the large brown skuas breeding on islands and coasts of northwestern Europe and occurring in winter south in the Atlantic to the Tropic of Cancer and occasionally in the west and central Mediterranean. The large brown skuas occurring occasionally in the northern Indian Ocean and as vagrants in Iran are thought to be S. antarcticus (Porter & Aspinall 2010).

 

Global range

Antarctic Peninsula and subantarctic Islands

 

Status in Iran

This is the form most likely to occur in Iran (Scott & Adhami 2006, Scott 2008). Two other forms occur in the south Atlantic.

Vagrant; there have been three records: a bird between Tunb Island and Sirri Island in the Persian Gulf on 18 June 1965, one off Qeshm Island. Hormozgan, on 27 April 1967, and one off Khark Island, Bushehr, on 2 August 1973 (Scott 2008).

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Scott 2008,

Scott & Adhami 2006

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ بهمن ۹۸ ، ۱۱:۱۷
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت پرستودریایی سیاه اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Black Tern in Iran

Chlidonias niger niger (Linnaeus, 1758)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

جوجه آوری در اروپا و غرب و مرکز آسیا؛

غیر جوجه آوری در سواحل غرب و مرکز افریقا به سمت جنوب تا نامیبیا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

اکنون به عنوان مهاجر عبوری بسیار کمیاب در بهار و مهاجر عبوری غیرمعمول در پاییز در شمال غرب ایران و ناحیه جنوب خزر شناخته می­شوند (Kaboli et al. 2016). اگرچه واری (Vaurie 1965) و هیو و اچکوپار (Hüe & Etchécopar 1970)، هیچ کدام ایران را در گستره حضور این تاکسون درنظر نگرفته­اند. زیرگونه niger تنها زیرگونه­ای است که احتمالا در ایران حضور می­یابد. فرم دیگر (surinamensis) در کانادا و شمال ایالات متحده جوجه­آوری کرده و زمستان را در آمریکای مرکزی و شمال آمریکای جنوبی سپری می­کند.

مهاجر عبوری غیرمعمول در نواحی آذربایجان و جنوب خزر؛ در نواحی تهران و خوزستان نیز ثبت شده است.

 

Global range

Breeding in Europe [and west and] central Asia;

Non-breeding in [coastal west and central Africa south to Namibia]

 

Status in Iran

Now known to be a very scarce passage migrant in spring and an uncommon passage migrant autumn in northwestern Iran and the south Caspian region (Kaboli et al. 2016), although neither Vaurie (1965) nor Hüe & Etchécopar (1970) included Iran within the range of the species. Nominate niger is the only subspecies likely to occur in Iran. The only other form, surinamensis, breeds in Canada and northern USA and winters in Central America and northern South America.

Uncommon passage migrant in Azarbaijan and south Caspian region, also recorded in Tehran area and Khuzestan.

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Hüe & Etchécopar 1970- p 351,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 78,

Vaurie 1965- p 484

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ بهمن ۹۸ ، ۱۰:۵۹
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت پرستودریایی تیره اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Whiskered Tern in Iran

Chlidonias hybrida hybrida (Pallas, 1811)

 

توضیحات تاکسونومی

نویسندگان فعلی از جمله آی.او.سی.، تمام جمعیت­های اروپا و آسیا را در زمره فرم hybrida قلمداد کرده­اند. بنابراین زیرگونه حاضر در ایران نیز همین است. با این وجود برخی نویسندگان از جمله دلانی و اسکات (Delany & Scott 2006) پرندگان جوجه­آور در جنوب شرق ایران، پاکستان و شمال هند را در فرم indica طبقه­بندی کرده­اند، در حالی که واری (Vaurie 1965) زیرگونه javanica را برای مناطق مذکور نسبت داده است.

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

جوجه آوری از شمال آفریقا و جنوب غرب اروپا به سمت شرق تا مرکز اسیا، جنوب شرق سیبری، چین و جنوب شرق آسیا؛

غیر جوجه آوری در آفریقا و جنوب و جنوب شرق آسیا به سمت جنوب تا سولاوسی و فیلیپین

 

وضعیت و جمعیت در ایران

اکنون تنها حضور این فرم در ایران محتمل است (Érard & Etchécopar 1970, IOC).

مهاجر تابستانه معمول تا فراوان در تالاب­های نواحی جنوبی خزر، آذربایجان، خوزستان و سیستان؛

مهاجر زمستانه به نسبت معمول در تالاب­های خوزستان؛

زمستان­ها به صورت غیرمعمول و نامنظم در نواحی آذربایجان، جنوب خزر و سیستان؛

مهاجر عبوری گسترده به ویژه در شمال کشور.

 

Taxonomic notes

Recent authors, including IOC, have included all populations in Europe and Asia within the nominate form, which thus becomes the only form recognised in Iran, as concluded by Érard & Etchécopar (1970). However, some authors, including Delany & Scott (2006), have assigned the birds breeding in southeastern Iran, Pakistan and northern India to indica, while Vaurie (1965) assigned them to javanica.

 

Global range

Breeding from North Africa and southwestern Europe east to central Asia, southeastern Siberia, China and southeast Asia;

Non-breeding in Africa and south and southeast Asia south to Sulawesi and the Philippines

 

Status in Iran

The nominate form is now the only form recognised in Iran (Érard & Etchécopar 1970, IOC).

Common to abundant summer visitor to wetlands of south Caspian region, Azarbaijan, Khuzestan and Sistan;

Fairly common winter visitor to wetlands of Khuzestan;

Uncommon and irregular in winter in Azarbaijan, south Caspian region and Sistan;

Widespread passage migrant, especially in northern Iran.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, BMNH, FMNH, SMNS and ZISP.

 

References

Hüe & Etchécopar 1970- p 354,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 79,

Vaurie 1965- p 486

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ بهمن ۹۸ ، ۱۰:۴۷
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت پرستودریایی معمولی در ایران

Status of Common Tern in Iran

Sterna hirundo hirundo Linnaeus, 1758

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس فراوانی جمعیت آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

فرم آسیای شرقی (longipennis) منقار تیره دارد.

 

پراکنش جهانی

جوجه آوری در آمریکای شمالی، شمال و غرب آفریقا و از اروپا به سمت شرق تا شمال غرب سیبری و غرب چین؛

غیر جوجه آوری در اطراف سواحل آمریکای جنوبی، آفریقا و جنوب آسیا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است (Vaurie 1965). این احتمال وجود دارد که فرم آسیای شرقی (longipennis) به صورت سرگردان در ایران دیده شود.

مهاجر تابستانه به نسبت معمول در تالاب­های نواحی آذربایجان، نواحی جنوبی خزر، خوزستان، مرکز فارس، سیستان و سواحل شمالی خلیج فارس؛ مهاجر عبوری غیرمعمول عمدتا در بهار در تالاب­های سایر مناطق کشور.

 

 

Global range

Breeding in North America, North and West Africa and from Europe east to northwestern Siberia and western China;

Non-breeding [around coasts of South America, Africa and south Asia]

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran (Vaurie 1965). There is a possibility that the black-billed east Asian form longipennis could occur as a vagrant.

Fairly common summer visitor to wetlands in Azarbaijan, south Caspian region, Khuzestan, central Fars, Sistan and northern Persian Gulf coast; uncommon passage migrant, mainly in spring at wetlands elsewhere in Iran.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, BNHS, FMNH, MNHN, SMNS, ZISP and ZMUK.

 

References

Érard & Etchécopar 1970- p 51,

Gallagher et al. 1984,

Hüe & Etchécopar 1970- p 360,

Paludan 1940- p 19,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 80,

Stresemann 1928- p 409,

Vaurie 1965- p 494

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ بهمن ۹۸ ، ۱۰:۳۲
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت پرستودریایی پشت سیاه هندی در ایران

Status of Indian Sooty Tern in Iran

Onychoprion fuscatus nubilosus (Sparrman, 1788)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن (اقیانوس هند) برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

دریای سرخ و اقیانوس هند تا جزایر ریوکو، فیلیپین و سونداس بزرگ

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم­های دیگر در اقیانوس­های آرام و اطلس حضور می­یابند.

سرگردان؛ تنها رکورد تایید شده مشاهده دو فرد از این گونه است که روی عرشه یک کشتی در 55 کیلومتری جنوب غرب جاسک در 17 می 1974 فرود آمده بودند (Scott 2008).

 

Global range

Red Sea and Indian Ocean to Ryukyu Islands, Philippines and Greater Sundas

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Several other forms occur in the Pacific and Atlantic oceans.

Vagrant; the only confirmed record is of two birds that landed on a ship 55 km southwest of Jask, Hormozgan, on 17 May 1974 (Scott 2008).

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Not available.

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ بهمن ۹۸ ، ۱۰:۱۵
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت پرستودریایی پشت دودی دریای سرخ در ایران

Status of Red Sea Bridled Tern in Iran

Onychoprion anaethetus antarcticus (Lesson, 1831)

Syn: Sterna anaethetus fuligula

 

توضیحات تاکسونومی

تاکسونومی این پرنده از لحاظ زیرگونه­های مطرح شده بسیار پیچیده است، اما با اطمینان خاطر می­توان گفت که تنها یک زیرگونه در ایران جوجه­آوری دارد اما این که کدام یک در ایران حضور می­یابد، بستگی به تعداد زیرگونه­هایی دارد که به رسمیت شناخته می­شود. آی.او.سی. زیرگونه anaethetus را برای شرق اقیانوس هند و غرب اقیانوس آرام و زیرگونه antarcticus را برای خلیج فارس دانسته اما زیرگونه fuligula را نپذیرفته است. در همین حال فرم اخیر براساس مقاله تخمین جمعیت پرندگان آبزی تنها در دریای سرخ و خلیج فارس دیده می­شود. با این وجود، دیکینسون و رمسن (Dickinson & Remsen 2013) نشان داده­اند که فرم fuligula معتبر نیست و تنها مترادفی برای antarcticus است. از این رو، پرندگان جوجه­آور در ایران از زیرگونه antarcticus هستند و احتمال حضور زیرگونه anaethetus در ایران تنها به صورت سرگردان وجود دارد.

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن (دریای سرخ تا غرب اقیانوس هند) برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

دریای سرخ، خلیج فارس و غرب اقیانوس هند

 

وضعیت و جمعیت در ایران

گزارش حضور فرم anaethetus به عنوان جوجه­آور در خلیج فارس و سواحل مکران اشتباه بوده است (Vaurie 1965). براساس گستره حضور جهانی زیرگونه­های این پرنده، تنها حضور فرم antarcticus در ایران محتمل است. فرم­های دیگر در شرق اقیانوس هند، آرام، منطقه کارائیب و غرب آفریقا حضور می­یابند. حضور زیرگونه antarcticus در ایران با بررسی و اندازه گیری نمونه­های بسیاری مورد تایید قرار گرفته است (Dickinson & Remsen 2013, based on Cramp 1985).

به طور محلی مهاجر تابستانه فراوان در خلیج فارس است که در جزایر کوچک فراکرانه­ای آنجا جوجه­آوری می­کند. مهاجر عبوری غیرمعمول در سواحل بلوچستان.

 

Taxonomic notes

The Bridled Tern is complicated because of the many subspecies that have been proposed. We can safely assume that there is only one subspecies breeding in Iran. Whether this is the nominate anaethetus, antarcticus or fuligula depends on how many subspecies we recognise. The IOC recognises anaethetus (eastern Indian Ocean and western Pacific) and antarcticus (Persian Gulf), but not fuligula, which according to Waterbird Population Estimates is the form in the Red Sea and Persian Gulf. However, Dickinson & Remsen (2013) have shown that fuligula is not valid, but a synonym of antarcticus. Thus the birds breeding in Iran are antarcticus, although anaethetus could possibly occur as a vagrant from the eastern Indian Ocean.

 

Global range

Red Sea, Persian Gulf and western Indian Ocean

 

Status in Iran

It was erroneuously reported that birds occurring on islands of Persian Gulf and Makran coasts were anaethetus (Scopoli, 1786) (Vaurie 1965). Based on the currently accepted global ranges of the subspecies of O. anaethetus, the only form likely to occur in Iran is antarcticus. Other forms occur in the eastern Indian Ocean, Pacfiic Ocean, Caribbean and West Africa. The occurrence of antarcticus in Iran was confirmed by examining and measuring many birds [by C.S. Roselaar work, including those from Iran] (Dickinson & Remsen 2013, based on Cramp 1985).

Locally abundant summer visitor to Persian Gulf, breeding on small offshore islands, and uncommon passage migrant on Baluchestan coast.

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Hüe & Etchécopar 1970- p 362,

Løppenthin 1951- p 607,

Ticehurst et al. 1925- p 726, 729, 730,

Vaurie 1965- p 500

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ بهمن ۹۸ ، ۱۰:۰۸
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت پرستودریایی کوچک اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Little Tern in Iran

Sternula albifrons albifrons (Pallas, 1764)

Syn: Sterna minuta gouldi Hume, Sterna minuta innominata Zarudny & Loudon, 1902

Type locality: synonym Sterna minuta innominata Zarudny & Loudon, 1902 from Bampur and Espossafar, Persian Baluchestan

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

جوجه آوری از اروپا و شمال آفریقا به سمت شرق تا مرکز آسیا؛

غیر جوجه آوری در آفریقا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است (Vaurie 1965). فرم­های دیگر در غرب آفریقا، جنوب و جنوب شرق آسیا تا استرالیا حضور می­یابند.

مهاجر تابستانه به نسبت معمول در تالاب­های نواحی آذربایجان، نواحی جنوب شرق خزر، خوزستان، سیستان، مرکز فارس و سواحل شمال خلیج فارس به سمت جنوب تا رود مند؛ در زمان مهاجرت ممکن است به صورت غیرمعمول در تالاب­های داخلی دیده شود.

 

Global range

Breeding from Europe and North Africa east to central Asia;

Non-breeding in Africa

 

Status in Iran

This is the only form occurring in Iran (Vaurie 1965). Other forms occur in West Africa and from south Asia through southeast Asia to Australia.

Fairly common summer visitor to wetlands in Azarbaijan, southeast Caspian region, Khuzestan, Sistan, central Fars and northern Persian Gulf coast south to Mond River; uncommon on passage at wetlands elsewhere in Iran.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH [e.g. two of the four syntypes of innominata], BMNH, BMHS, FMNH, MNHN and ZISP.

 

References

Baker 1919- p 131,

Érard & Etchécopar 1970- p 52,

Hüe & Etchécopar 1970- p 363,

Missone 1953- p 124,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 80,

Vaurie 1965- p 501,

Zarudny [Sarudny] & Loudon 1902a- p 150,

Zarudny 1911- p 199

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ بهمن ۹۸ ، ۰۹:۵۲
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت پرستودریایی کاکلی بزرگ هندی در ایران

Status of Indian Greater Crested Tern in Iran

Thalasseus bergii velox (Cretzschmar, 1827)

Syn: Sterna bergii bakeri Mathews, 1912

Type locality of T. b. bakeri: Mecran coast

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن (اقیانوس هند) برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

دریای سرخ و شمال غرب سومالی تا میانمار (برمه) و غرب سوماترا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم­های دیگر در آفریقا، شرق آسیا، استرالیا و جنوب غرب اقیانوس آرام حضور می­یابند.

به طور محلی مقیم فراوان در امتداد سواحل جنوبی از خوزستان تا مرز پاکستان است و در جزایر کوچک فراکرانه­ای جوجه­آوری می­کند.

 

Global range

Red Sea and northwestern Somalia to Burma and western Sumatra

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Other forms occur in Africa, eastern Asia, Australia and the southwest Pacific.

Locally abundant resident along south coast from Khuzestan to Pakistan border, breeding on small offshore islands.

 

Museum specimens

There are several specimen in AMNH, BMHH, BNHS, MNHN, and NHM Tashkent.

 

References

Baker 1923- p 70,

Capito 1931- p 933,

Érard & Etchécopar 1970- p 49,

Gallagher et al. 1984,

Hüe & Etchécopar 1970- p 358,

Løppenthin 1951- p 607,

Mathews, 1912- p 346,

Scott 2007,

Ticehurst et al. 1925- p 726, 731,

Vaurie 1965- p 490

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ بهمن ۹۸ ، ۲۳:۳۳
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت پرستودریایی نوک کاکایی اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Gull-billed Tern in Iran

Gelochelidon nilotica nilotica (Gmelin, JF, 1789)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری از اروپا و شمال آفریقا از طریق خاورمیانه و جنوب مرکزی آسیا تا غرب چین و تایلند؛

منطقه غیر جوجه آوری در آفریقا، جنوب غرب آسیا و جنوب آسیا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است.

به طور محلی جوجه­آور تالاب­های نواحی آذربایجان، جنوب خزر، خوزستان و سیستان و در امتداد سواحل خلیج فارس؛ مهاجر تابستانه در نواحی آذربایجان، سیستان و جنوب شرق خزر؛ مهاجر عبوری به نسبت معمول در نواحی جنوبی خزر و مهاجر زمستانه به نسبت معمول در خوزستان، سواحل شمالی خلیج فارس، تنگه هرمز و سواحل بلوچستان؛ در زمان مهاجرت در نواحی داخلی به صورت غیر معمول دیده شده که تمرکز جمعیت بیشتر در غرب کشور است.

 

Global range

Breeding from Europe and North Africa through the Middle East and south-central Asia to western China and Thailand;

Non-breeding in Africa, [southwest Asian and] southern Asia

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran.

Local breeding species in Azarbaijan, southeast Caspian region, Khuzestan and Sistan, and along Persian Gulf coast; a summer visitor to Azarbaijan and Sistan and mainly a summer visitor to southeast Caspian; also fairly common passage migrant in south Caspian region and fairly common winter visitor to Khuzestan, northern Persian Gulf coast, Strait of Hormoz and coast of Baluchestan; uncommon on passage inland, mainly in the west.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, BMNH, BNHS, FMNH, MMUM, NMHTashkent, PMNH, ZISP, and ZMUK.

 

References

Érard & Etchécopar 1970- p 49,

Hüe & Etchécopar 1970- p 356

Løppenthin 1951- p 607,

Paludan 1940- p 18,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 79,

Scott 2007,

Vaurie 1965- p 488

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ بهمن ۹۸ ، ۲۳:۲۹
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت کاکایی راه راه اروپایی در ایران

Status of European Glaucous Gull in Iran

Larus hyperboreus hyperboreus Gunnerus, 1767

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره جغرافیایی آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در جان ماین و سوال برد به سمت شرق تا شبه جزیره تایمیر؛

منطقه غیرجوجه آوری به صورت معمول به سمت جنوب تا جزایر بریتانیا و به ندرت تا مسافت دور در دریای مدیترانه، دریای سیاه و دریای خزر است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم­های دیگر در شرق آسیا، شمال آمریکا و مناطق گرین­لند و ایسلند حضور می­یابند.

 

Global range

Breeding from Jan Mayen and Svalbard east to Taymyr Peninsula;

Non-breeding commonly south to British Isles and rarely as far south as Mediterranean, Black and Caspian seas

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Other forms occur in eastern Asia, North America, Greenland and Iceland.

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Not available.

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ بهمن ۹۸ ، ۱۶:۰۲
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت کاکایی نوک سبز روسی در ایران

Status of Russian Common Gull in Iran

Larus canus heinei Homeyer, 1853

Syn: Larus Heinei Homeyer, 1853

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره جغرافیایی آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری از غرب روسیه به سمت شرق تا مرکز سیبری؛

منطقه غیرجوجه آوری در مرکز و جنوب اروپا و خاورمیانه است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها فرم شناخته شده برای حضور در ایران heinei است. زیرگونه منتخب که در شمال اروپا جوجه­آوری می­کند، می­تواند به عنوان سرگردان یا مهاجر زمستانه کمیاب دیده شود، اما گزارش­های قدیمی این فرم در ایران متقاعدکننده نیستند.

  • آی.اوسی. معتقد است که پراکنش غیر جوجه آوری زیرگونه L. c. canus تا خلیج فارس ادامه دارد.

 

Global range

Breeding from western Russia east to central Siberia;

Non-breeding in central and southern Europe and the Middle East

 

Status in Iran

The only form known to occur in Iran. The nominate form, which breeds in northern Europe, could occur as a vagrant or rare winter visitor, but old reports of the nominate form in Iran are unconvincing.

 

  • IOC believes that L. c. canus winters to the Persian Gulf area.

 

Museum specimens

There are several specimens in BNHS, NHMTashkent and SMNS.

 

References

Hüe & Etchécopar 1970- p 340,

Vaurie 1965- p 477

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ بهمن ۹۸ ، ۱۵:۵۶
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت کاکایی پاسیاه اقیانوس اطلسی در ایران

Status of Atlantic Black-legged Kittiwake in Iran

Rissa tridactyla tridactyla (Linnaeus, 1758)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره جغرافیایی آن (اقیانوس اطلس) برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در شمال و شرق کانادا، شمال اروپا و شمال روسیه؛

منطقه غیرجوجه آوری در شرق ایالات متحده و غرب اروپا به سمت جنوب تا شمال غرب آفریقا و دریای سیاه است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم دیگر (pollicaris) در شرق سیبری تا غرب آلاسکا جوجه­آوری کرده و زمستان را در اقیانوس آرام به سمت جنوب تا ژاپن، جنوب شرق آلاسکا و منطقه کالیفرنیا در ایالات متحده سپری می­کنند.

 

Global range

Breeding in northern and eastern Canada, northern Europe and northern Russia;

Non-breeding in eastern USA, and western Europe south to northwestern Africa and Black Sea

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Another form, pollicaris Ridgway, 1884, breeds from eastern Siberia to western Alaska and winters in the Pacific south to Japan, southeastern Alaska and California (USA).

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Not available.

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۹۸ ، ۱۱:۴۳
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت پرستودریایی قهوه ای هندی در ایران

Status of Indian Brown Noddy in Iran

Anous stolidus pileatus (Scopoli, 1786)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره جغرافیایی آن (اقیانوس هند) برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

از دریای سرخ و اقیانوس هندی به سمت شرق از طریق اقیانوس آرام تا جزایر هاوایی و جزیره ایستر

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم­های دیگر در شرق اقیانوس آرام، دریای کارائیب و منطقه استوایی اقیانوس اطلس حضور می­یابند.

 

Global range

From Red Sea and Indian Ocean east through the Pacific to Hawaiian Islands and Easter Island

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Other forms occur in the eastern Pacific, Caribbean and tropical Atlantic.

 

Museum specimens

One specimen from Baluchestan in BMNH.

 

References

Not available.

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۹۸ ، ۱۱:۴۲
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت گلاریول بال سرخ اروپایی در ایران

Status of European Collared Pratincole in Iran

Glareola pratincola pratincola (Linnaeus, 1766)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره جغرافیایی آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در جنوب اروپا و شمال آفریقا تا پاکستان؛

منطقه غیر جوجه آوری در شمال آفریقای استوایی است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. سایر فرم­ها در آفریقا جنوب صحرا و جنوب غرب عربستان حضور می­یابند.

 

Global range

Breeding in southern Europe and northern Africa to Pakistan;

Non-breeding in northern tropical Africa

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Other forms occur in Africa south of the Sahara and in southwestern Arabia.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, BMNH, BNHS, FMNH, NHMTashkent, ZISP and ZSM.

 

References

Diesselhorst 1962- p 4,

Érard & Etchécopar 1970- p 46,

Hüe & Etchécopar 1970- p 327,

Paludan 1938- p 634,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 72,

Stresemann 1928- p 408,

Vaurie 1965- p 453

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۹۸ ، ۱۱:۴۱
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت تلیله نوک پهن اروپایی در ایران

Status of European Broad-billed Sandpiper in Iran

Limicola falcinellus falcinellus (Pontoppidan, 1763)

Syn: Tringa subarquata

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره جغرافیایی آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در شمال اروپا و شمال غرب سیبری؛

منطقه غیر جوجه آوری در شمال شرق، اطراف شبه جزیره عربستان، خلیج فارس، پاکستان و شمال غرب هند است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران شناخته شده است. فرم دیگر (sibirica) در شرقی سیبری جوجه­آوری کرده و زمستان را در شمال شرق هند تا نواحی جنوب شرق آسیا و نیز استرالیا سپری می­کند (Delany et al. 2009).

 

Global range

Breeding in northern Europe and northwestern Siberia;

Non-breeding in [northeastern, around the Arabian Peninsula, and in the Persian Gulf, Pakistan and northwestern India]

 

Status in Iran

The only form known to occur in Iran. Another form, sibirica, breeds in eastern Siberia and winters from northeastern India through Southeast Asia to Australia (Delany et al. 2009).

 

Museum specimens

One specimen taken from Tuslu Gol (Paludan 1940) is in ZMUK.

 

References

Hüe & Etchécopar 1970- p 316,

Paludan 1940- p 17,

Schüz 1959- p 71,

Vaurie 1965- p 406

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۹۸ ، ۱۱:۴۰
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت تلیله سفید اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Sanderling in Iran

Calidris alba alba (Pallas, 1764)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره جغرافیایی آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در جزیره اِلس مِر، شمال و شرق گرینلند، سوال بَرد، فرانتس جوزف و تایمیر؛

منطقه غیر جوجه آوری در غرب اروپا، آفریقا، آسیا و استرالیا-آسیا است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم دیگر (rubida) در شمال شرق سیبری تا آلاسکا و نیز شمال کانادا جوجه­آوری کرده و زمستان را در شرق آسیا و سواحل شمال، مرکز و جنوب قاره آمریکا سپری می­کند.

 

Global range

Breeding in Ellesmere Island, northern and eastern Greenland, Svalbard, Franz Josef Land and Taymyr;

Non-breeding in western Europe, Africa, Asia, Australasia

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Another form, rubida Gmelin, JF, 1789, breeds from northeastern Siberia to Alaska and northern Canada and winters in eastern Asia and coastal North, Central and South America.

 

Museum specimens

Several specimens in BNHS, FMNH, MNHN, NHMTashkent and ZISP.

 

References

Not available.

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۹۸ ، ۱۱:۳۹
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت تلیله خاکستری سیبری در ایران

Status of Siberian Red Knot in Iran

Calidris canutus canutus (Linnaeus, 1758)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره جغرافیایی آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در شمال مرکزی سیبری؛

منطقه غیر جوجه آوری به طورعمده در سواحل غرب آفریقا به سمت جنوب تا آفریقای جنوبی است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

این گونه توسط واری (Vaurie 1965) یا هیو و اچکوپار (Hüe & Etchécopar 1970) برای فون پرندگان ایران ذکر نشده است اگرچه زارودنی (1903) یک فرد را از دریاچه­ای کوچک در بلوچستان در سپتامبر 1898 به دست آورد و تعداد کمی را نیز در سیستان در اکتبر همان سال مشاهده نمود (Roselaar & Aliabadian 2009). چهار مشاهده از جنوب خزر در اوایل دهه 60 میلادی وجود دارد (Scott 2008) و پنج مشاهده نیز از هرمزگان بین سال­های 2000 تا 2007 (شامل یک گروه 12 فردی) موجود است (Khaleghizadeh et al. 2011). فرم canutus احتمال حضورش در ناحیه جنوبی خزر بیشتر است. جمعیت کوچکی از تلیله خاکستری به صورت عبوری و نیز زمستان­گذران در شرق مدیترانه و جنوب دریای سیاه دیده می­شوند و به نظر می­رسد که همین زیرگونه باشند که از سرزمین­های جوجه­آوری خود در سیبری در یک پهنه وسیع هوایی به سمت مناطق دیگر مهاجرت می­کنند (Delany et al. 2009). منشاء پرندگانی که در بلوچستان و هرمزگان دیده می­شوند، کمتر روشن است. ممکن است آن­ها به جمعیت کوچکی که به طور منظم در جنوب شرق هند زمستان­گذرانی دارند تعلق داشته باشند که برخی محققان آن­ها را به زیرگونه canutus از سیبری مرکزی منسوب نموده و برخی دیگر آن­ها را به فرم rogersi در شرق سیبری نسبت می­دهند (Delany et al. 2009).

 

Global range

Breeding in north-central Siberia;

Non-breeding [chiefly in coast of West Africa south to South Africa]

 

Status in Iran

Not mentioned for Iran by Vaurie (1965) or Hüe & Etchécopar (1970) although Zarudny (1903) collected a specimen at a small lake in inland Baluchestan in September 1898 and saw a few in Sistan in October 1898 (Roselaar & Aliabadian 2009). There were four sight records in the south Caspian region in the early 1960s (Scott 2008) and five sight records in Hormozgan between 2000 and 2007, one of which involved a flock of 12 birds (Khaleghizadeh et al. 2011). The form most likely to be concerned in the south Caspian region is the nominate. Small numbers of C. canutus winter and occur on passage in the eastern Mediterranean and southern Black Sea, and these are thought to be canutus using an overland route from Siberian breeding grounds (Delany et al. 2009). The origin of the birds appearing in Baluchestan and Hormozgan is less clear. These may derive from the small population of C. canutus that regularly winters in southeastern India and which some authors assign to nominate canutus from central Sibera and others to rogersi from eastern Siberia (Delany et al. 2009).

 

Museum specimens

One in NHMTashkent, from Baluchestan, September 1898.

 

References

Delany et al. 2009,

Hüe & Etchécopar 1970- p 311,

Vaurie 1965- p 403,

Zarudny 1903

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۹۸ ، ۱۱:۳۷
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت سنگ گردان اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Ruddy Turnstone in Iran

Arenaria interpres interpres (Linnaeus, 1758)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره جغرافیایی آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در شمال شرق کانادا، گرینلند، شمال اروپا تا شمال شرق سیبری و غرب آلاسکا؛

منطقه غیر جوجه آوری در غرب و جنوب اروپا، آفریقا، جنوب و شرق آسیا، استرالیا-آسیا، جزایر اقیانوس آرام، غرب ایالات متحده و غرب مکزیک است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

فرم interpres در ایران حضور می­یابد (Hüe & Etchécopar 1970, Vaurie 1965). فرم دیگر (morinella) محدود به قاره آمریکا است.

 

Global range

Breeding in northeastern Canada, Greenland, northern Europe to northeastern Siberia and western Alaska;

Non-breeding in western and southern Europe, Africa, southern and eastern Asia, Australasia, Pacific islands, western USA and western Mexico

 

Status in Iran

The form occurring in Iran is the nominate (Hüe & Etchécopar 1970, Vaurie 1965). The only other form morinella is confined to the Americas.

 

Museum specimens

Three birds from Qeshm Island are in MNHN.

 

References

Érard & Etchécopar 1970- p 41,

Hüe & Etchécopar 1970- p 281,

Løppenthin 1951- p 608,

Missone 1953- p 123,

Schüz 1959- p 67,

Vaurie 1965- p 391

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۹۸ ، ۱۱:۳۶
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت گیلانشاه حنایی سیبری در ایران

Status of Siberian Bar-tailed Godwit in Iran

Limosa lapponica taymyrensis Engelmoer & Roselaar, 1998

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره جغرافیایی آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در شمال غرب و شمال مرکزی سیبری؛

منطقه غیر جوجه آوری در جنوب غرب آسیا و در طول سواحل آفریقا به سمت جنوب تا آفریقای جنوبی است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

پرندگانی که در ایران دیده می­شوند به جمعیتی تعلق دارند که در شمال غرب و شمال مرکزی سیبری جوجه­آوری می­کنند. این جمعیت قبلا شامل زیرگونه lapponica بود (Érard & Etchécopar 1970, Hüe & Etchécopar 1970, Løppenthin 1951, Schüz 1959, Vaurie 1965) اما اکنون به عنوان زیرگونه­ای مجزا (taymyrensis) طبقه­بندی می­شود (Engelmoer & Roselaar 1998, Delany et al. 2009, Dickinson & Remsen 2013- p 210).

 

Global range

Breeding in northwest and north-central Siberia;

Non-breeding [in southwest Asia and along coasts of Africa south to South Africa]

 

Status in Iran

The birds occurring in Iran belong to a population breeding in northwest and north-central Siberia. This population was previously included within the nominate form (Érard & Etchécopar 1970, Hüe & Etchécopar 1970, Løppenthin 1951, Schüz 1959, Vaurie 1965) but is now treated as a separate subspecies taymyrensis (Engelmoer & Roselaar 1998, Delany et al. 2009, Dickinson & Remsen 2013- p 210).

 

Museum specimens

A few specimens in MNHN, NHMTashkent and ZISP, all taken on spring migration in April in Hormozgan and Khorasan.

 

References

Dickinson & Remsen 2013- p 210,

Érard & Etchécopar 1970- p 44,

Hüe & Etchécopar 1970- p 295,

Løppenthin 1951- p 608,

Schüz 1959- p 69,

Vaurie 1965- p 421

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۹۸ ، ۱۱:۳۵
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت گیلانشاه دم سیاه اروپایی در ایران

Status of European Black-tailed Godwit in Iran

Limosa limosa limosa (Linnaeus, 1758)

Syn: Limosa aegocephala L.

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره جغرافیایی آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری از غرب و مرکز اروپا به سمت شرق تا مرکز آسیا؛

منطقه غیر جوجه آوری به سمت جنوب تا مدیترانه، آفریقا و هند است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم­های دیگر در غرب اروپا (islandica) و مرکز و شرق آسیا (melanuroides) حضور می­یابند.

 

Global range

Breeding from western and central Europe east to central Asia;

Non-breeding south to the Mediterranean, Africa and India

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Other forms occur in western Europe (islandica) and central and eastern Asia (melanuroides).

 

Museum specimens

Several specimens in BNHS, FMNH, NHMTashkent and ZISP.

 

References

Hüe & Etchécopar 1970- p 294,

Missone 1953- p 122,

Schüz 1959- p 69,

Vaurie 1965- p 420

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۹۸ ، ۱۱:۳۴
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت پاشلک معمولی اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Common Snipe in Iran

Gallinago gallinago gallinago (Linnaeus, 1758)

Syn: Scolopax Gallinago L., 1758, Capella gallinago gallinago (Linnaeus), Gallinago gallinago raddei

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در غرب، مرکز و شمال اروپا و آسیا؛

منطقه غیر جوجه آوری به سمت جنوب تا جنوب آفریقا و جنوب شرق آسیا است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

فرمی که در ایران حضور می­یابد زیرگونه نمادین (gallinago) است (Vaurie 1965). فرم دیگر در ایسلند، فارو، بریتانیا و ایرلند حضور می­یابد.

 

Global range

Breeding in [west,] central and northern Europe and Asia;

Non-breeding south to [south Africa and southeast Asia]

 

Status in Iran

The form occurring in Iran is the nominate (Vaurie 1965). Another form occurs in Iceland, the Faroes, Britain and Ireland.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, BMNH, FMNH, KBIN, MNHN, NMHTashkent, SMNS and ZISP.

 

References

Capito 1931- p 932,

Érard & Etchécopar 1970- p 44,

Hüe & Etchécopar 1970- p 284,

Schüz 1959- p 67,

Trott 1947a- p 703,

Vaurie 1965- p 431,

Zarudny 1911- p 200

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ دی ۹۸ ، ۱۲:۰۴
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت پاشلک تک زی آسیای میانه در ایران

Status of Central Asian Solitary Snipe in Iran

Gallinago solitaria solitaria Hodgson, 1831

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در مرکز آسیا؛

منطقه غیر جوجه آوری به سمت جنوب تا جنوب آسیا است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم دیگر (japonica) از شمال شرق چین تا شبه جزیره کامچاتکا جوجه­آوری کرده و زمستان­ها را در کره، ژاپن و شرق چین سپری می­کند.

 

Global range

Breeding in central Asia;

Non-breeding south to southern Asia

 

Status in Iran

The nominate form is the only form likely to occur in Iran. Another form, japonica, breeds from northeastern China to Kamchatka Peninsula and winters south to Korea, Japan and eastern China.

 

Museum specimens

A few from Khorasan, Semnan, Golestan and Sistan in NMHTashkent and ZISP, all taken in October.

 

References

Hüe & Etchécopar 1970- p 286,

Schüz 1959- p 68,

Vaurie 1965- p 434

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ دی ۹۸ ، ۱۱:۵۶
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت سلیم شنی کوچک پامیری در ایران

Status of Pamir Lesser Sand Plover in Iran

Charadrius mongolus pamirensis (Richmond, 1896)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس نام انگلیسی این زیرگونه برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در کوههای قیرقیزستان و تاجیکستان تا غرب مرکزی چین؛

منطقه غیر جوجه آوری در خاورمیانه، شرق و جنوب آفریقا و غرب هند است.

 

وضعیت و جمعیت در ایران

هیرشفلد و همکاران (Hirschfeld et al. 2000) و دلانی و همکاران (Delany et al. 2009) معتقد هستند پرندگانی که در خلیج فارس و سواحل مکران حضور می­یابند، به این نژاد تعلق دارند. گستره جوجه­آوری این تاکسون به ایران نزدیک­تر است. اِرارد و اچکوپار (Érard & Etchécopar 1970) گزارشاتی از مشاهده تعداد کمی از زیرگونه هیمالیایی atrifrons نزدیک بندرعباس در آوریل 1967 داشته­اند اما به نظر می­رسد که این نویسندگان شناختی از زیرگونه pamirensis نداشته­اند.

 

Global range

Breeding in mountains of Kyrgyzstan and Tajikistan to west-central China;

Non-breeding in the Middle East, eastern and southern Africa and western India

 

Status in Iran

Hirschfeld et al. (2000) and Delany et al. (2009) believe that birds occurring in the Persian Gulf and along the Mekran coast belong to this race, the taxon breeding nearest to Iran. Érard & Etchécopar (1970) reported seeing small numbers of C. mongolus atrifrons near Bandar Abbas in April 1967, but these authors do not appear to have recognised pamirensis.

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Érard & Etchécopar 1970- p 40,

Hirschfeld et al. 2000- p 165, 182, 187,

Hüe & Etchécopar 1970- p 269,

Porter & Aspinall 2010,

Ticehurst 1923- p 72,

Ticehurst et al. 1925- p 729,

Vaurie 1965- p 379

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ دی ۹۸ ، ۱۱:۳۷
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت سلیم طوقی پاسیاه اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Kentish Plover in Iran

Charadrius alexandrinus alexandrinus Linnaeus, 1758

Syn: Aegialites cantianus (Lath.), Eudromias cantianus Lath., Leucopolius alexandrinus alexandrinus (L.)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در غرب اروپا، جزایر آتلانتیک و شمال آفریقا تا شمال چین؛

منطقه غیر جوجه آوری به سمت جنوب تا شمال آفریقا و جنوب آسیا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

این نژاد در ایران حضور می­یابد (Hüe & Etchécopar 1970, Vaurie 1965).

 

Global range

Breeding in western Europe, Atlantic Islands and northern Africa to northern China,

Non-breeding south to northern Africa and southern Asia

 

Status in Iran

The race occuring in Iran is the nominate (Hüe & Etchécopar 1970, Vaurie 1965).

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, BMNH, MNHN, NHMTashkent, ROM, SMNS, USNM, ZISP, ZMUK and ZSM.

 

References

Berlioz 1958- p 452,

Blanford 1876- p 279,

Diesselhorst 1962- p 4,

Érard & Etchécopar 1970- p 40,

Hüe & Etchécopar 1970- p 267,

Løppenthin 1951- p 606,

Missone 1953- p 123,

Nikolsky 1886,

Paludan 1938- p 634,

Paludan 1940- p 17, 52,

Roselaar 1995,

Schalow 1876- p 187,

Schüz 1959- p 66,

Stresemann 1928- p 408,

Ticehurst et al. 1925- p 726, 729,

Trott 1947a- p 702,

Vaurie 1965- p 377,

Zarudny 1903- p 62,

Zarudny 1911- p 201

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ دی ۹۸ ، ۱۱:۲۸
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت سلیم طوقی بزرگ توندرایی در ایران

Status of Tundra Common Ringed Plover in Iran

Charadrius hiaticula tundrae (Lowe, 1915)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

شمال اوراسیا، جنوب اروپا، آفریقا و جنوب غرب آسیا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

فرمی که در ایران و جنوب غرب آسیا حضور می­یابد به نظر همین زیرگونه است (IOC). به علت گستره شناخته شده زیرگونه­های tundrae و hiaticula و دشواری تمایز بین این دو در زمستان (Hüe & Etchécopar 1970)، به نظر می­رسد گزارشات قدیمی از زیر گونه hiaticula در ایران متعلق به زیرگونه tundrae است.

 

Global range

Northern Eurasia, southern Europe, Africa, southwestern Asia

 

Status in Iran

The form occurring in Iran and elsewhere in southwest Asia is generally thought to be tundrae (IOC). Given the known global range of the nominate form and tundrae (IOC), and difficulty in differentiation between C. h. hiaticula and C. h. tundrae in winter (Hüe & Etchécopar 1970), it seems likely that old records of the nominate in Iran relate to tundrae.

 

Museum specimens

There are specimens from Bandar Abbas and Dorud in FMNH and from Khorasan in ZISP.

 

References

Harrison 1972- p 287,

Hüe & Etchécopar 1970- p 264,

Løppenthin 1951- p 608

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ دی ۹۸ ، ۱۱:۱۶
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت سلیم خاکستری اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Grey Plover in Iran

Pluvialis squatarola squatarola (Linnaeus, 1758)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در شمال اوراسیا و آلاسکا؛

منطقه غیر جوجه آوری در غرب و جنوب اروپا، آفریقا، جنوب و شرق آسیا، استرالیا-آسیا و غرب آمریکا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم­های دیگر در جزایر رانگل (شمال شرق سیبری) و نیز شمال کانادا حضور می­یابد، فرم اخیر در نواحی ساحلی شمال و جنوب قاره امریکا زمستان­گذرانی دارد.

 

Global range

Breeding in northern Eurasia and Alaska;

Non-breeding in western and southern Europe, Africa, southern and eastern Asia, Australasia and western Americas

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Other forms breed on Wrangel Island (northeastern Siberia) and in northern Canada, the latter wintering in coastal North and South America.

 

Museum specimens

A few specimens in NHMTashkent and ZISP.

 

References

Not available.

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ دی ۹۸ ، ۱۱:۰۴
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت دیدومک غرب آسیایی در ایران

Status of West Asian Red-wattled Lapwing in Iran

Vanellus indicus aigneri (Laubmann, 1913)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن در مقایسه با سایر زیرگونه ها برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

جنوب شرق ترکیه تا پاکستان

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها فرمی است که ممکن است در ایران حضور داشته باشد. سه فرم دیگر در شبه قاره هند و جنوب شرق آسیا حضور دارند.

 

Global range

Southeastern Turkey to Pakistan

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Three other forms occur in the Indian subcontinent and southeast Asia.

 

Museum specimens

There are many specimens in BMNH, BNHS, FMNH, MCZ, MNHN, NHMTashkent, SMNS, UMMZ, ZISP and ZMUK.

 

References

Baker 1923- p 71,

Diesselhorst 1962- p 4,

Érard & Etchécopar 1970- p 41,

Hüe & Etchécopar 1970- p 279,

Paludan 1938- p 634,

Roselaar 1995,

Ticehurst et al. 1925- p 726,

Vaurie 1965- p 390

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ دی ۹۸ ، ۱۰:۵۲
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت صدف خوار شرق اروپایی در ایران

Status of East European Oystercatcher in Iran

Haematopus ostralegus longipes Buturlin, 1910

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن در مقایسه با سایر زیرگونه ها برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری از اوکراین و ترکیه تا مرکز روسیه و غرب سیبری؛

منطقه غیرجوجه آوری در شرق آفریقا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

گونه فوق جوجه­آور کمیاب حوزه آبخیز ارومیه در آذربایجان است و به صورت مهاجر عبوری به نسبت معمول در ناحیه خزر بوده و به صورت مهاجر زمستانه بسیار معمول در سواحل جنوب است. به نظر می­رسد که اغلب آن­ها به زیرگونه longipes تعلق دارند اما ممکن است دو فرم دیگر شامل ostralegus و buturlini به صورت مهاجر و نیز زمستان­گذران حضور یابند. تایپ لوکالیتی زیرگونه longipes شامل منطقه لنکران در جمهوری آذربایجان است.

 

Global range

Breeding from Ukraine and Turkey to central Russia and Western Siberia,

Non-breeding in eastern Africa

 

Status in Iran

Most birds occurring in Iran are assumed to be longipes, but it is possible that two other forms, nominate ostralegus and buturlini, occur on passage and in winter. The type locality of longipes includes Lenkoran, Azerbaijan Republic, southwestern Caspian.

 

Museum specimens

One specimen taken in December 1939 at Bandar Abbas in FMNH, another in March 1901 from Chabahar in Zarudny collection (present whereabouts unknown).

 

References

Buturlin, 1910- p 36,

Hüe & Etchécopar 1970- p 260,

Løppenthin 1951- p 608,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 64,

Ticehurst et al. 1925- p 726,

Vaurie 1965- p 369

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ دی ۹۸ ، ۱۰:۴۳
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت بلدرچین بوته ای میانماری در ایران

Status of Myanmar Common Buttonquail in Iran

Turnix sylvaticus dussumier (Temminck, [in Temminck & Laugier] 1828)

Syn: Turnix dussumieri

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره جغرافیایی آن برگزیده شد.

 

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

از شرق ایران تا میانمار (برمه)

 

وضعیت و جمعیت در ایران

واری (Vaurie 1965) و هیو و اچکوپار (Hüe & Etchécopar 1970) شرق ایران را برای گستره حضور این گونه در نظر گرفتند. این اظهار نظر به دنبال فهرست زارودنی (Zarudny 1911) بود که این پرنده را جوجه­آور کمیاب جنوب بلوچستان و به صورت سرگردان در منطقه پاروپامیسوس در شمال شرق کشور برشمرد. با این وجود، رزلار و علی آبادیان (Roselaar & Aliabadian 2009) این ادعا را مشکوک شمردند.

 

Global range

Eastern Iran to Burma

 

Status in Iran

Vaurie (1965) and Hüe & Etchécopar (1970) included eastern Iran in the range of the species, following Zarudny (1911) who listed it as a rare breeding bird in southern Baluchestan and a vagrant in the Paropamisus in northeastern Iran. However, Roselaar & Aliabadian (2009) cast doubt on Zarudny’s claims.

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Hüe & Etchécopar 1970- p 233,

Vaurie 1965- p 362,

Zarudny 1911- p 203

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ دی ۹۸ ، ۱۰:۱۸
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت طاووسک سینه سفید جنوب آسیایی در ایران

Status of South Asian White-breasted Waterhen in Iran

Amaurornis phoenicurus phoenicurus (Pennant, 1769)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

جنوب آسیا، شبه جزیره مالزی و فیلیپین

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم­های دیگر از آندامان و جزایر نیکوبار تا سولاوسی، مولوکاس غربی و سونداس کوچک حضور می­یابند.

 

Global range

Southern Asia, Malay Archipelago and Philippines

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Other forms occur from Andaman and Nicobar Islands to Sulawesi, western Moluccas, and Lesser Sundas.

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Not available.

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۸ ، ۱۴:۱۰
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت چنگر نوک سرخ اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Moorhen in Iran

Gallinula chloropus chloropus (Linnaeus, 1758)

Syn: Gallinula chloropus parvifrons (= G. c. indica)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

اروپا و شمال آفریقا تا ژاپن و جنوب شرق آسیا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

فرم مذکور به طور گسترده­ای در ایران دیده می­شود (Hüe & Etchécopar 1970, Vaurie 1965).

 

Global range

Europe and northern Africa to Japan and southeastern Asia

 

Status in Iran

The form widely known from Iran is the nominate (Hüe & Etchécopar 1970, Vaurie 1965).

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, BMNH, FMNH and SMNS.

 

References

Baker 1919 - p 121,

Dementyev 1948- p 179,

Érard & Etchécopar 1970- p 39,

Hüe & Etchécopar 1970- p 247,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 63,

Vaurie 1965- p 355

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۸ ، ۱۴:۰۱
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت چنگر معمولی اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Coot in Iran

Fulica atra atra Linnaeus, 1758

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

اروپا و شمال آفریقا تا ژاپن، هند، جنوب شرق آسیا، فیلیپین و برنئو

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم­های دیگر در جنوب شرق آسیا و استرالیا حضور می­یابند.

 

Global range

Europe and northern Africa to Japan, India, southeastern Asia, Philippines and Borneo

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Other forms occur in southeast Asia and Australasia.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, BMNH, BNHS, FMNH and ZISP.

 

References

Baker 1919- p 128,

Capito 1931- p 933,

Érard & Etchécopar 1970- p 39,

Hüe & Etchécopar 1970- p 252,

Missone 1953- p 125,

Paludan 1938- p 636,

Paludan 1940- p 20,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 63,

Trott 1947a- p 703,

Vaurie 1965- p 359

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۸ ، ۱۳:۵۵
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت میش مرغ اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Great Bustard in Iran

Otis tarda tarda Linnaeus, 1758

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس میش مرغ پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

جنوب غرب و مرکز اروپا و شمال غرب آفریقا تا جنوب غرب سیبری و مرکز مغولستان

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم دیگر از مغولستان تا شرق سیبری و شمال شرق چین حضور می­یابد.

 

Global range

Southwestern and central Europe and northwestern Africa to southwestern Siberia and central Mongolia

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Another form occurs from Mongolia to eastern Siberia and northeastern China.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, FMNH and UMMZ.

 

References

Hüe & Etchécopar 1970- p 254,

Missone 1953- p 124,

Paludan 1938- p 635,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 60,

Vaurie 1965- p 337

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۸ ، ۱۱:۵۴
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت سارگپه پابلند شمالی در ایران

Status of Northern Long-legged Buzzard in Iran

Buteo rufinus rufinus (Cretzschmar, 1829)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری در مرکز اروپا تا مرکز آسیا؛

منطقه غیر جوجه آوری در شمال آفریقا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم دیگر در شمال آفریقا و شبه جزیره عربستان حضور می­یابد.

 

 

Global range

Breeding in central Europe to central Asia;

Non-breeding in northern Africa

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Another form occurs in northern Africa and the Arabian peninsula.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, BMNH, FMNH, MNHN, NHMTashkent UMMZ, and ZISP.

 

References

Capito 1931- p 930,

Dementyev 1948- p 181,

Érard & Etchécopar 1970- p 32,

Hüe & Etchécopar 1970- p 161,

Paludan 1938- p 629,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 36,

Trott 1947a- p 700,

Vaurie 1965- p 174

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۸ ، ۱۱:۴۷
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت عقاب دریایی دم سفید اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian White-tailed Eagle in Iran

Haliaeetus albicilla albicilla (Linnaeus, 1758)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

اروپا، شمال آسیا تا هند و چین

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. دمنتیف (Dementyev 1948) نمونه­ای را از بندر ترکمن ذکر می­کند. فرم دیگر به گرین­لند محدوده شده است.

 

 

Global range

Europe, northern Asia to India and China

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Dementyev (1948) mentioned a specimen from Bandar Turkmen. The only other form is confined to Greenland.

 

Museum specimens

Two specimens from Sistan are in AMNH.

 

References

Dementyev 1948- p 180,

Paludan 1940- p 50,

Schüz 1959- p 38

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۸ ، ۱۱:۳۶
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت کورکور حنایی اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Red Kite in Iran

Milvus milvus milvus (Linnaeus, 1758)

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

از اروپا و شمال غرب آفریقا تا خاورمیانه

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها این فرم حضورش در ایران محتمل است. فرم دیگر در جزایر کیپ ورد حضور می­یابد.

 

Global range

Europe and northwestern Africa to the Middle East

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Another form occurs in the Cape Verde Islands.

 

Museum specimens

Not available.

 

References

Dementyev 1948- p 180,

Hüe & Etchécopar 1970- p 171,

Paludan 1940- p 50,

Schüz 1957b- p 23,

Schüz 1959- p 37,

Stresemann 1928- p 403,

Vaurie 1965- p 150

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۸ ، ۱۱:۳۰
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت سنقر تالابی اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Marsh Harrier in Iran

Circus aeruginosus aeruginosus (Linnaeus, 1758)

Syn: Circus rufus Gm.

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری از اروپا و خاورمیانه به سمت شرق تا آسیای میانه؛

منطقه غیرجوجه آوری در جنوب اروپا، آفریقا و جنوب آسیا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم دیگر در شمال غرب آفریقا حضور می­یابد.

 

Global range

Breeding from Europe and the Middle East east to central Asia;

Non-breeding in southern Europe, Africa and southern Asia

 

Status in Iran

The only form likely to occur in Iran. Another form occurs in northwest Africa.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, BMNH, BNHS, FMNH, KBIN, and ZISP.

 

References

Érard & Etchécopar 1970- p 35,

Hüe & Etchécopar 1970- p 181,

Missone 1953- p 117,

Nikolsky 1886,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 40,

Stresemann 1928- p 402,

Vaurie 1965- p 206,

Zarudny 1889- p 751,

Zarudny 1892- p 119

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۸ ، ۱۱:۲۲
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت طرلان مدیترانه ای در ایران

Status of Mediterranean Goshawk in Iran

Accipiter gentilis marginatus (Piller & Mitterpacher, 1783)

Syn: Accipiter gentilis caucasicus Kleinschmidt

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد. برای نام انگلیسی، نامهای بالکان، مدیترانه و غرب اروپا اشاره شده اند که با توجه به پراکنش این زیرگونه، از بین آنها مدیترانه مناسبتر تشخیص داده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

ایتالیا و بالکان تا قفقاز و شمال ایران

 

وضعیت و جمعیت در ایران

این تاکسون در خاورمیانه و قفقاز حضور می­یابد (Roselaar 1995). به نظر می­رسد که پرندگانی که در ایران حضور می­یابند، از همین تاکسون بوده و از زیرگونه gentilis یا schvedowi نیستند. این دو تاکسون اخیرا به عنوان زیرگونه­های مشکوک ایران آمده­اند.

 

Global range

Italy and the Balkans to Caucasus and northern Iran

 

Status in Iran

This taxon occurs in the Middle East and the Caucasus (Roselaar 1995). Birds occurring Iran refer to this taxon, and not to the nominate or schvedowi, both of which are considered as doubtful: Appendix II.

 

Museum specimens

One specimen from Karaj is kept in FMNH, and one from Mashhad in ZISP.

 

References

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 37

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۸ ، ۱۱:۱۳
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت پیغوی کوچک شمالی در ایران

Status of Northern Shikra in Iran

Accipiter badius cenchroides (Severtzov, 1873)

Syn: Astur cenchroides Severtzov, 1872, Accipiter badius chorassanicus

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس نام انگلیسی و گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

از قفقاز تا مرکز آسیا و شمال غرب هند

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است (Hüe & Etchécopar 1970, Porter & Aspinall 2010, Vaurie 1965). سایر فرم­ها در آفریقا، شبه قاره هند و جنوب شرق آسیا حضور می­یابند.

 

Global range

Caucasus to central Asia and northwestern India

 

Status in Iran

The only form known to occur in Iran (Hüe & Etchécopar 1970, Porter & Aspinall 2010, Vaurie 1965). Other forms occur in Africa, the Indian Subcontinent and southeast Asia.

 

Museum specimens

There are many specimens in AMNH, FMNH, MMUM, SMNS, NHMT, ZISP, and ZMB.

 

References

Dementyev 1948- p 181,

Dubois et al. 2000,

Érard & Etchécopar 1970- p 32,

Genanger & Genanger 1968- p 62, 66,

Heinrich 1928- p 287,

Hüe & Etchécopar 1970- p 166,

Porter & Aspinall 2010,

Schüz 1957b- p 22,

Schüz 1957c- p 78,

Schüz 1959- p 37,

Shestoperov 1927- p 377,

Stresemann 1928- p 403,

Vaurie 1961c- p 2,3,

Witherby 1903- p 562,

Vaurie 1965- p 164,

Zarudny 1903- p 129-141,

Zarudny 1911- p 207

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۸ ، ۱۰:۵۳
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت عقاب دوبرادر اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Bonelli’s Eagle in Iran

Aquila fasciata fasciata Vieillot, 1822

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

از شمال آفریقا و جنوب اروپا تا جنوب چین و هندوچین

 

وضعیت و جمعیت در ایران

تنها حضور این فرم در ایران محتمل است. فرم دیگر در سونداس کوچک حضور می­یابد.

 

Global range

Northern Africa and southern Europe to southern China and Indochina

 

Status in Iran

This is the only form likely to occur in Iran. Another form occurs in the Lesser Sundas.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, FMNH, SMNS, and ZISP.

 

References

Érard & Etchécopar 1970- p 33,

Hüe & Etchécopar 1970- p 155,

Paludan 1938- p 628,

Roselaar 1995,

Schüz 1959- p 35,

Vaurie 1965- p 183

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ دی ۹۸ ، ۰۹:۱۵
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت عقاب طلایی اوراسیایی در ایران

Status of Eurasian Golden Eagle in Iran

Aquila chrysaetos homeyeri Severtzov, 1888

Syn: A[quila] fulva Homeyeri Severtzov, 1888

 

توضیحات تاکسونومی

تاکسون Aquila chrysaetos chrysaetos (Linnaeus, 1758) از منطقه انزلی و تیرتاش (Missone 1953- p 117, Schüz 1959- p 33)، دربند تهران (Schüz 1957b- p 18) و ارتفاعات پیش کوه گیلان (Stresemann 1928- p 401) گزارش شده اما هیچ نمونه موزه­ای در دست نیست و نیازمند تایید است.

در مورد تاکسون Aquila chrysaetos daphanea Severtzov, 1888، نمونه موزه­ای موجود در موزه میشیگان از نواحی درود [لرستان] و ده بکری [کرمان] از آسیای میانه  [منطقه طبیعی پراکنش این تاکسون] فاصله زیادی داشته و نیاز به تایید دارد.

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس گستره پراکنش آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

از شبه جزیره ایبریا و شمال آفریقا از طریق خاورمیانه تا ایران و ازبکستان

 

وضعیت و جمعیت در ایران

این تنها فرمی است که مطمئنا در ایران حضور می­یابد (Érard & Etchécopar 1970, Hüe & Etchécopar 1970, Vaurie 1965). حضور زیرگونه chrysaetos در ایران مشکوک است.

 

Taxonomic notes

The taxon Aquila chrysaetos chrysaetos (Linnaeus, 1758) has been reported from Anzali, Tir-Tash (Missone 1953- p 117, Schüz 1959- p 33), Darband, Tehran (Schüz 1957b- p 18), and Pish-Kuh massifs [Gilan] (Stresemann 1928- p 401) but no specimens are available and confirmation is required.

Specimens of Aquila chrysaetos daphanea Severtzov, 1888 from Dorud and Deh-Bakri in UMMZ are far from central Asia and their identification requires confirmation.

 

Global range

From the Iberian Peninsula and northern Africa through the Middle East to Iran and Uzbekistan

 

Status in Iran

This is the only form known for certain to occur in Iran (Érard & Etchécopar 1970, Hüe & Etchécopar 1970, Vaurie 1965). The occurrence of nominate chrysaetos in Iran is doubtful.

 

Museum specimens

There are specimens from Deh-Bakri, Maragheh, Livan, Karaj, Dorud, Sefid-Kuh (Lorestan), Ti, Chamchid (Bakhtiari), Kotalyekchinar (Khorasan), and Chahar-Farsakh (Kerman) in FMNH, from Khorasan in AMNH and ZISP, and from Deh-Bakri and Dorud in UMMZ.

 

References

Érard & Etchécopar 1970- p 34,

Hüe & Etchécopar 1970- p 147,

Roselaar 1995,

Vaurie 1965- p 190

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ دی ۹۸ ، ۰۹:۱۲
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی

وضعیت عقاب صحرایی غربی در ایران

Status of Western Steppe Eagle in Iran

Aquila nipalensis orientalis Cabanis, 1854

 

نامگذاری

نام فارسی این زیرگونه بر اساس نام علمی آن برگزیده شد.

 

ویژگیها

--

 

پراکنش جهانی

منطقه جوجه آوری از جنوب شرق اروپا تا مرکز قزاقستان؛

منطقه غیر جوجه آوری در جنوب غرب آسیا و شرق آفریقا

 

وضعیت و جمعیت در ایران

فرمی که احتمال حضورش بیشتر است، زیرگونه orientalis است. فرم nipalensis در شرق قزاقستان تا شمال چین جوجه­آوری نموده و در جنوب آسیا زمستان­گذرانی دارد.

 

Global range

Breeding from [southeastern European Russia] to central Kazakhstan;

Non-breeding in southwestern Asia and eastern Africa

 

Status in Iran

The form most likely to be concerned is orientalis. The nominate form breeds from eastern Kazakhstan to northern China and winters in south Asia.

 

Museum specimens

There are several specimens in AMNH, FMNH and ZISP.

 

References

Not available.

-----

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ دی ۹۸ ، ۰۸:۵۰
ابوالقاسم خالقی زاده رستمی